1. ۱گرچه شب سقطهٔ من هر که دیدپاره‌ای از روز قیامت شمرد
2. ۲عاقبت عافیت‌آموز راگنج بزرگست پس از رنج خرد
3. ۳من چو نیم دستخوش آسمانکی برم از گردش او دستبرد
4. ۴نقش طبیعی سترد روزگارنقش الهی نتواند سترد
5. ۵پی نبری خاصه در این حادثهتانشوی بر سر پی همچو کرد
6. ۶واقعه از سر بشنو تا به پایپای براین راه جه باید فشرد
7. ۷سوی فلک می‌شدم الحق نه زانکتا بشناسم سبب صاف و درد
8. ۸منزلتت گفت شوی بنگریتا کلهیت آید از این هفت برد
9. ۹خاک چو از عزم من آگاه شدروح برو از غم هجرم بمرد
10. ۱۰حلم مرا باز برو دل بسوختراه نکو عهدی ویاری سپرد
11. ۱۱از فلکم باز عنان باز تافتبار دگر زی کرهٔ خاک برد