1. ۱به کلاهی بزرگ کرد مراآنکه گیتی به چشمشس آمد خرد
2. ۲آنکه آب کلاهداری چرخآب دستار خواجگیش ببرد
3. ۳هر که پیشش کمر به خدمت بستبر کله گوشهٔ زمانه سپرد
4. ۴... در زهرهٔ سپهر نمودتا کلاهه بخورد و لب بسترد
5. ۵پس چو از قلهٔ‌المبالاتشپس از آن کس مرا به کس نشمرد
6. ۶دست از صحبتم چنان بکشیدپای بر فرق من چنان بفشرد
7. ۷که نه محرم شدم به شادی و غمنه حریف آمدم به صافی و درد
8. ۸گفتم آن را کله چگونم نهمکه کلاهی ببایدش زد و برد
9. ۹خیز پیرا که راه ما غلط استبه سر راه باز گرد چو کرد
10. ۱۰آن جوان بخت را بپرس و بگویکه سفینه بده کلاه بمرد