1. ۱ای مقر عز تو از خرمی دارالقراردایم از اقبال چون دارالقرار آباد باد
2. ۲آن مکان کز تو فلک قدر و زمین بسطت شده استدر نهاد خود فلک سقف و زمین بنیاد باد
3. ۳گفته‌ای از روی آزادی نزولی کن دروجاودان جانت ز بند حادثات آزاد باد
4. ۴وانکه گفتی طبع ما را شاد گردان گاهگاهگاه و بی‌گاهت دل صافی و طبع شاد باد
5. ۵پایهٔ شعر از عذوبت برده‌ای بر آسمانآشمان را کمترین شاگرد تو استاد باد
6. ۶باد شهرت را که دارد نسبت از باد بهشتبر سر از تشویر طبعت خاک و در کف باد باد
7. ۷کمترین بندگان از بندگان خاص توای خداوندیت عام از بندگانت یاد باد