1. ۱صفی‌الدین موفق را چو بینیبگویش کانوری خدمت همی گفت
2. ۲همی گفت ای به وقت کودکی رادهمی گفت ای به گاه خواجگی زفت
3. ۳اگر از من بپرسد کو چه می‌کردبگو در وصف تو دری همی سفت
4. ۴به وصف حجرهٔ پیروزه در بودکه آمد گنبد پیروزه را جفت
5. ۵به شب گفت اندرو بودم ز نورشسواد شب ز چشمم ذره ننهفت
6. ۶غلو می‌کرد کز حسنش زمین رابهاری تا به روز حشر نشکفت
7. ۷سحاب از آب چشمش صحن می‌شستصبا از تاب زلفش فرش می‌رفت
8. ۸درین بود انوری کامد غلامشکه هیزم نیست چون آتش برآشفت
9. ۹مرا گفت از چهار انگشت مردمکه بر چارم فلک طنزش زند سفت
10. ۱۰به استدعای خرواری دو هیزمزمستانی چو خر در گل همی خفت