1. ۱حبل متین ملک دو تا کرد روزگاراقبال را به وعده وفا کرد روزگار
2. ۲در بوستان ملک نهالی نشاند چرخوآنرا قرین نشو و نما کرد روزگار
3. ۳هر شادیی که فتنه ز ما فوت کرده بودآنرا به یک لطیفه قضا کرد روزگار
4. ۴با روضهٔ ممالک و ملت که تازه بادسعی سحاب و لطف صبا کرد روزگار
5. ۵محتاج بود ملک به پیرایه‌ای چنینآخر مراد ملک روا کرد روزگار
6. ۶نظم جهان نداد همی بیش ازین ز بخلآخر طریق بخل رها کرد روزگار
7. ۷ای مجد دین و صاحب ایام و صدر شرقدیدی چه خدمتی به سزا کرد روزگار
8. ۸این آیتی که زبدهٔ آیات صنع اوستدر شان ملک خوب ادا کرد روزگار
9. ۹وین گوهری که واسطهٔ عقد دهر اوستاز دست غیب نیک جدا کرد روزگار
10. ۱۰گنج قدر ز مایه تهی کرد آسمانتا خاک را به برگ و نوا کرد روزگار
11. ۱۱سوی تو ای رضای تو سرچشمهٔ حیاتدایم نظر به عین رضا کرد روزگار
12. ۱۲آنجا که حکم چرخ و نفاذ تو جمع شدبر حکم چرخ چون و چرا کرد روزگار
13. ۱۳در بیع خدمت تو که آمد که بعد از آنشبر من یزید فتنه بها کرد روزگار
14. ۱۴وانجا که ذکر صاحب ری رفت و ذکر توبر عهد دولت تو دعا کرد روزگار
15. ۱۵هر سر که از عنایت تو سایه‌ای نیافتموقوف آفتاب عنا کرد روزگار
16. ۱۶هر تن که از رعایت تو بهره‌ای ندیدگل مهره‌های نقش بلا کرد روزگار
17. ۱۷در بندگیت صادق و صافیست هرکه هستوین بندگی ز صدق و صفا کرد روزگار
18. ۱۸ای انوری مداهنت سرد چون کنیاین سعی کی نمود و کجا کرد روزگار
19. ۱۹خسرو عماد دولت و دین را شناس و بسکش خدمت خلا و ملا کرد روزگار
20. ۲۰این کام دل عطیت تایید جاه اوستبی‌عون جاه او چه عطا کرد روزگار
21. ۲۱پیروز شه که تا به قیامت ز نوبتشسقف سپهر وقف صدا کرد روزگار
22. ۲۲آن خسروی که پیش ظفرپیشه رایتشپیشانی ملوک قفا کرد روزگار
23. ۲۳آن آسمان محل که ز بس چرخ جود اوخورشید را چو سایه گدا کرد روزگار
24. ۲۴آنک از برای خطبهٔ ایام دولتشبرجیس را ردا و وطا کرد روزگار
25. ۲۵وانک از برای خدمت میمون درگهشبهرام را کلاه و قبا کرد روزگار
26. ۲۶دست چنار دولت فتراک او نیافتزانش ممر باد هوا کرد روزگار
27. ۲۷پشت بنفشه خدمت میمونش خم ندادزان پیش چون خودیش دوتا کرد روزگار
28. ۲۸شاهی که در اضافت قدرش به چشم عقلاز قالب سپهر سها کرد روزگار
29. ۲۹خانی که در جهان خلافش به یک زماناز عز بد سگال عزا کرد روزگار
30. ۳۰در موقفی که بیلکش از حبس کیش رستبر شیر بیشه حبس فنا کرد روزگار
31. ۳۱چون اژدهای نیزه بپیچید در کفشدر دست خصم نیزه عصا کرد روزگار
32. ۳۲ای خسروی که فضله‌ای از خشم و خلق تستآن مایه کاصل خوف و رجا کرد روزگار
33. ۳۳جم‌دولتی که در نفسی کلبهٔ مرااز نعمت تو عرش سبا کرد روزگار
34. ۳۴با من تو کردی آنچه سخا خواندش خردوان دیگران دغا نه سخا کرد روزگار
35. ۳۵در خدمت تو عذر همی خواهدم کنونزین پیش با من از چه جفا کرد روزگار
36. ۳۶ای پایهٔ کمال تو جایی که از علواول حجاب از اوج سما کرد روزگار
37. ۳۷من بنده را ز عاجزی اندر ثنای توتا حشر پایمال حیا کرد روزگار
38. ۳۸دست ذکای من به کمال تو کی رسدگیرم که گوهرم ز ذکا کرد روزگار
39. ۳۹ذکر ترا چه نام فزاید ثنای منخود نام تو ز حمد و ثنا کرد روزگار
40. ۴۰تا در سرای شادی و غم در زبان فتدچون نیک و بد صواب و خطا کرد روزگار
41. ۴۱اندر نفاذ خسرو و صاحب نهاده بادهر امر کان قرین قضا کرد روزگار
42. ۴۲در دولتی که پیش دوامش خجل شوددوران که نسبتش به بقا کرد روزگار