1. ۱ای خداوندی که هرکه از طاعتت سربرکشدروزگارش خط خذلان تا ابد بر سر کشد
2. ۲گر سموم قعر تو بر موج دریا بگذردجاودان از قهر دریا باد خاکستر کشد
3. ۳ور نسیم لطف تو بر شعلهٔ دوزخ وزددلو چرخ از دوزخ آب زمزم و کوثر کشد
4. ۴رونق عالم تصرفهای کلکت می‌دهدورنه تاثیر حوادث خط به عالم درکشد
5. ۵بر مسیر کلک تو ترتیب عالم واجبستتا به استحقاقش اندر سلک نفع و ضر کشد
6. ۶تیر گردون کیست باری در همه روی زمینکو به دیوان قدر یک حرف بر دفتر کشد
7. ۷گر ز بهر تیر شه گلبن کند پیکان رواستبید باری کیست کاندر باغ شه خنجر کشد
8. ۸صاحبا گر بنده را تشریف خاصت آرزوستتا بدان دامن ز جیب آسمان برتر کشد
9. ۹کیست آخر کو نخواهد کز پی تشریف توذیل تاریخ شرف در عرصهٔ محشر کشد
10. ۱۰آسمان را گر نوید جامهٔ سگبان دهیدر زمان ذراعهٔ پیروزه از سر برکشد
11. ۱۱تا عروس بوستان را دست انصاف بهاراز ره مشاطگی در حیله و زیور کشد
12. ۱۲رونق بستان عمرت باد تا این شعر هستکابر آذاری همی در بوستان لشکر کشد