1. ۱ملک یوسف ای حاتم طی غلامتملوک جهان جمله در اهتمامت
2. ۲خداوند خاص و خداوند عامیاز آن بندگی می‌کند خاص و عامت
3. ۳جهان کیست پروردهٔ اصطناعتفلک چیست دروازهٔ احتشامت
4. ۴نه جز بذل از شهریاری مرادتنه جز عدل در پادشاهی امامت
5. ۵رخ خطبه رخشان ز تعظیم ذکرتلب سکه خندان ز شادی نامت
6. ۶اجل پرتو شعلهای سنانتظفر ماهی چشمهای حسامت
7. ۷بر اطراف گردون غبار سپاهتدر اوتاد عالم طناب خیامت
8. ۸بزن بر در خسروی کوس کسریکه زد بی‌نیازی علم گرد بامت
9. ۹زهی فتنه و عافیت را همیشهقیام و قعود از قعود و قیامت
10. ۱۰سلامت ز گیتی به پیش تو آمدپگه زان کند بامدادان سلامت
11. ۱۱تو آن ابر دستی که گر هفت دریاهمه قطره گردد نیاید تمامت
12. ۱۲عطا وام ندهی عجب اینکه دایمجهانیست از شکر در زیر وامت
13. ۱۳گروهی نهند از کرام ملوکتگروهی نهند از ملوک کرامت
14. ۱۴من آنها ندانم همین دانم و بسکه زیبند اینها و آنها غلامت
15. ۱۵اگر لای توحید واجب نبودیصلیبش به هم در شکستی کلامت
16. ۱۶منافع رسان در زمین دیر ماندبس است این یک آیت دلیل دوامت
17. ۱۷چو از تست نفع مقیمان عالمدرو تا مقیمست باشد مقامت
18. ۱۸جهانی تو گویی که هرگز نداردجهان‌آفرین ساعتی بی‌نظامت
19. ۱۹چو در رزم رانی مواکب فزونتچو در بزم باشی خزاین حطامت
20. ۲۰به فردوس بزم تو کوثر درآمدبرون شد ز در چون درآمد مدامت
21. ۲۱چو از روی معنی بهشتست بزمتتو می خور چرا، می نباشد حرامت
22. ۲۲فلک ساغر ماه نو پیش داردچو ساقی جرع باز ریزد ز جامت
23. ۲۳همی بینم ای آفتاب سلاطیناگر سوی گردون شود یک پیامت
24. ۲۴که خاتم یمانی شود در یمینتکه گوهر ثریا شود بر ستامت
25. ۲۵تو خورشید گردون ملکی و چترتکه خیره است ازو خرمن مه غمامت
26. ۲۶عجب آنکه نور تو هرگز نپوشداگر چند در سایه گیرد مدامت
27. ۲۷نه‌ای منتقم زانکه امکان نداردچو خلق عدم علت انتقامت
28. ۲۸کجا شد عنان عناد تو جنبانکه حالی نشد توسن چرخ رامت
29. ۲۹کجا شد رکاب جهاد تو ساکنکه حالی نشد کار ملکی به کامت
30. ۳۰بود هیچ ملکی که صیدت نگرددچو باشد سخا دانه و عدل دامت
31. ۳۱الا تا که صبح است در طی شامیمدار جهان باد بر صبح و شامت
32. ۳۲مبادا که یک لالهٔ فتح رویدنه در سبزهٔ خنجر سبز فامت
33. ۳۳مبادا که خورشید نصرت برآیدجز از سایهٔ زردهٔ تیزکامت