1. ۱اختیار سکندر ثانیزبدهٔ خاندان عمرانی
2. ۲مجد دین خواجهٔ جهان که سزاستاگرش خواجهٔ جهان خوانی
3. ۳کار دولت چنان بساخت که نیستجز که در زلف شب پریشانی
4. ۴بیخ بدعت چنان بکند که دیوملکی می‌کند نه شیطانی
5. ۵آنکه از رای کرد خورشیدیوانکه از قدر کرد کیوانی
6. ۶آنکه فیض ترحم عامشبر جهان رحمتیست یزدانی
7. ۷نوبهار نظام عالم رادست او ابرهای نیسانی
8. ۸کشت‌زار بقای دشمن راقهر او ژالهای طوفانی
9. ۹آنکه زندان پاس او داردچون حوادث هزار زندانی
10. ۱۰رسم او کرده روی باطل و حقسوی پوشیدگی و عریانی
11. ۱۱تا نه بس روزگار خواهی دیدفتنه در عهدهٔ جهانبانی
12. ۱۲نکند آسمان به دشواریآنچه عزمش کند بسانی
13. ۱۳نامهای نفاذ حکمش راحکم تقدیر کرده عنوانی
14. ۱۴در چنان کف عجب مدار که چوباز عصایی رسد به ثعبانی
15. ۱۵قلمش معجزیست حادثه خوارخاصه در کارهای دیوانی
16. ۱۶نکند مست طافح کینشجرعه از دردی پشیمانی
17. ۱۷بدسگالش ز حرص مرگ بمردچون طفیلی ز حرص مهمانی
18. ۱۸مرگ جانش همی به جو نخرداز چه از غایت گران‌جانی
19. ۱۹ای جهان از عنایت تو چنانکجغد را یاد نیست ویرانی
20. ۲۰عدل تو راعی مسلمانانجاه تو حامی مسلمانی
21. ۲۱بارگاه تو کرده فردوسیپرده‌دار تو کرده رضوانی
22. ۲۲تو در آن منصبی که گر خواهیروز بگذشته باز گردانی
23. ۲۳تو در آن پایه‌ای که گر به مثلکار بر وفق کبریا رانی
24. ۲۴نایبی را بجای هر کوکببر سپهری بری و بنشانی
25. ۲۵چون بجنبی ز گوشهٔ مسندمسند ملکها بجنبانی
26. ۲۶محسنی لاجرم ز قربت شاهدایم‌الدهر غرق احسانی
27. ۲۷گرچه ارکان ملک یافته‌اندعز تشریفهای سلطانی
28. ۲۸آن نه آنست با تو گویم چیستآصف و کسوت سلیمانی
29. ۲۹ای چهل سال یک زمان کردهمصطفی معجز و تو حسانی
30. ۳۰وانکه من بنده خواستم که کشماندرین عقد گوهر کانی
31. ۳۱بیتکی چند حسب و در هریکرمزکی شاعرانه پنهانی
32. ۳۲از تو وز پادشاه و از تشریفعقل درهم کشیده پیشانی
33. ۳۳گفت تشریف پادشا وانگهتو به وصفش رسی و بتوانی
34. ۳۴هان و هان تا ترا عمادی‌واراز سر ابلهی و نادانی
35. ۳۵درنیفتد حدیث مصحف و بندکان مثل نیست نیک تا دانی
36. ۳۶این همی گوی کای ز کنه ثناتخاطرم در مضیق حیرانی
37. ۳۷وی ز لطف خدایگان و خدابه چنین صد لطیفه ارزانی
38. ۳۸وی در این تهنیت بجای نثاراز در جان که بر تو افشانی
39. ۳۹بنده از جان‌نثاری آوردستهمه گوهر ولیک روحانی
40. ۴۰او چو از جان ترا ثنا گویدجان‌فشانی بود ثناخوانی
41. ۴۱تا که در من‌یزید دور بودروی نرخ امل به ارزانی
42. ۴۲دور تو عمر باد و چندان بادکز امل داد بخت بستانی
43. ۴۳بلکه از بی‌نهایتی چو ابدکه نگنجد درو دو چندانی