1. ۱سپهر رفعت و کوه وقار و بحر سخابهاء دین خدا آن جهان قدر و بها
2. ۲ابوعلی حسن آن مسند سمو و علوکه آفتاب جلالست و آسمان سخا
3. ۳به قدر واسطهٔ عقد جنبش و آرامبه عدل قاعدهٔ ملک آدم و حوا
4. ۴کشد ز کلک خطا بر رخ قضا و قدرنهد به نطق حنا بر کف صواب و خطا
5. ۵همش به خطهٔ فرمان درون و حوش و طیورهمش به سایهٔ احسان درون رجال و نسا
6. ۶ایا به پای تو یازان فلک به دست لطفو یا به سوی تو ناظر قضا به عین رضا
7. ۷خجل ز رفعت قدر تو رفعت گردونغمین ز وسعت طبع تو وسعت دریا
8. ۸به جنب رای تو منسوخ چشمهٔ خورشیدبه پیش قدر تو مدروس گنبد خضرا
9. ۹زبان کلک تو ناطق به پاسخ تقدیرسحاب دست تو حامل به لؤلؤ لالا
10. ۱۰به زیر دامن امن تو فتنها پنهانبه پیش دیدهٔ وهم تو رازها پیدا
11. ۱۱بر درنگ رکاب تو بی‌درنگ زمینبر شتاب عنان تو بی‌شتاب صبا
12. ۱۲سحاب لطف تو گر قطره بر زمین باردحدید و سنگ شود مستعد نشو و نما
13. ۱۳سموم قهر تو گر شعله بر سپهر کشدشهاب‌وار ببرد زحل ز روی سما
14. ۱۴تبارک‌الله از آن آب سیر آتش فعلکه با رکاب تو خاکست و با عنانت هوا
15. ۱۵گه درنگ ز خاک زمین ربوده قرارگه شتاب به باد هوا نموده قفا
16. ۱۶به رفتن اندر بحرش برابر خشکیبه جستن اندر کوهش مقابل صحرا
17. ۱۷نه چرخ و چرخ ازو کاج خورده در جنبشنه کوه و کوه از کوس خورده در بالا
18. ۱۸همیشه تا که نیاید یقین نظیر گمانمدام تا که نباشد فنا عدیل بقا
19. ۱۹گمان خاطرت از صدق باد جفت یقینبقای حاسدت از رنج باد جنس فنا
20. ۲۰گذشته بر تو هر آذار بهتر از کانوننهاده با تو هر امروز وعدهٔ فردا