1. ۱ای به استحقاق شاه شرق را قایم مقاموز قدیم‌الدهر شاهان پیشوای خاص و عام
2. ۲قدر تو کیوان و او را مشتری در کوکبهرای تو خورشید و او را آسمان در اهتمام
3. ۳فتنه‌ها از بخت بیدار تو در زندان خوابتیغها از عهدهٔ کلک تو در حبس نیام
4. ۴کلک تو جذر اصم را بشنواند از صماخهرچه بر شاخ خواطر از سخن پخته است و خام
5. ۵گوش گردون بر صریر کلک تو دانی ز چیستزانکه در ترتیب عالم کلک تست او را امام
6. ۶راستی به با کف و کلک تو بیرون برده‌اندنام صاحب از کفاة و نام حاتم از کرام
7. ۷ملک را حبل متین جز دامن جاهت نبودلاجرم تنبیهش افتاد و بدو کرد اعتصام
8. ۸تا چه فعالی که چرخ مستبد هرگز نداددر یکی فرمان میان امر و نهیت التیام
9. ۹رتبت تو بر تو مقصورست چون خورشید و نورچون تویی را از وزارت کی فزاید احترام
10. ۱۰زاسمان قرآن تمام آمد هم از بدو نزولآنکه می‌گوید هم از تذهیب مصحف شد تمام
11. ۱۱ای ترا در سلک بیعت هم ضعیف و هم قویوی ترا در داغ طاعت هم خواص و هم عوام
12. ۱۲لطف تو از قهر تو پیدا چو آب اندر زجاجعفو تو در خشم تو پنهان چو مغز اندر عظام
13. ۱۳مسندت گر جوهری قایم به ذات آمد رواستعقل ازین تسلیم هرگز باز پس ننهاد گام
14. ۱۴ملک و ملت چون عرض شد باری اندر جنب اوزانکه هست این هردو را دایم بدین مسند قوام
15. ۱۵بدر در اصل لغت ماه تمام آمد ولیکتو نه آن بدری بگویم تو کدامی او کدام
16. ۱۶تو تمام با ثباتی باز بدر آسماناز دو نقصان در تحیر از خلف هم از امام
17. ۱۷پایهٔ قدر ترا از مه نشان می‌خواستمگفت او تن کی دهد با ما در این خلقان خیام
18. ۱۸سبز خنگ آسمان در زیر زرین قدر تستزان ز ماهش نعل کردستند و از پروین ستام
19. ۱۹دایهٔ جود ترا گفتم کرا خواهی رضیعگفت باری آز را کو نیست امکان فطام
20. ۲۰ابر را گفتم چه گویی در محیط دست اوگفت هان درمی‌کشی یا نه زبانت را به کام
21. ۲۱گفتمش چون گفت هرگز دیده‌ای ای ساده‌دلفتوی از محض کرم مفتی ز ابنای لئام
22. ۲۲رعد را معنی دیگر نیست الا قهقههبرق چون در نسبت دستش نخندد بر غمام
23. ۲۳تا چه کردستند بحر و کان به جای دست اواین چنین کو می‌کشد زین هر دو مسکین انتقام
24. ۲۴صاحبا صدرا خداوندا چه خوانم در نداتکز علو پایه وصفت می‌نگنجد در کلام
25. ۲۵می‌نیارم از ره فکرت رسیدن در تو وایچون توان بر آسمان آخر شدن از راه بام
26. ۲۶خسرو صاحب‌قران طوطی که از انصاف توباز را تیهو هوا خواهست و شاهین را حمام
27. ۲۷ملک او را هست رایت چون سکندر را خضرتیغ او را هست کلکت چون ملکشه را نظام
28. ۲۸هرکجا با تیغ چونان شد چنین کلکی قرینچرخ در فرمان بری بالله اگر خاید لگام
29. ۲۹هرکجا تیغی چنان کلک چنین را شد معینفتنه‌جو در خوابگه حقا اگر سازد مقام
30. ۳۰تیغ او کلک ترا هر ساعتی گوید ببینکار من کشور گشادن کار تو دادن نظام
31. ۳۱آن حشم کز اختیار آسمان بیرون شدندداده‌اند اکنون به دست اختیار تو زمام
32. ۳۲وان کسان کابنای شاهانشان غلامی کرده‌اندگشته‌اند اکنون به سمع و طاعتت یکسر غلام
33. ۳۳آنکه زر شد در مسام کان ز بیم او عرقمی‌رود رازش کنون پیشت عرق‌وار از مسام
34. ۳۴وانکه نشنیدی پیام آیتی در شان عدلمی‌برد اکنون ز عدلت سوی مظلومان پیام
35. ۳۵تا نه بس گر تو بوی در خدمت این پادشاهمن همی بینم که زاید توامان جاهت مدام
36. ۳۶سکه را لب گشته از شادی نامش خنده‌ناکخطبه را رخ گشته از تاثیر ذکرش لعل‌فام
37. ۳۷ملک را رای تو گر افزون کند نشگفت ازآنکصید کم ناید چو مستظهر بود از دانه دام
38. ۳۸عالمی معمور خواهد شد ز عدل تو چنانکعون تو بیرون نهد رخت خرابی از مدام
39. ۳۹صاحبا من بنده را بی‌خدمت میمون توهیچ شب حامل نشد الا به صبحی همچو شام
40. ۴۰گرچه انعام تو عام آمد ادای شکر آنخاصه اندر ذمت من بنده دارد حکم وام
41. ۴۱زانکه بر من همچو روزی دایم و بی‌سابقه استخرد باشد این چنین انعام وانگه بر دوام
42. ۴۲گرچه سوسن ده‌زبان گردم چو بلبل صد لغتهم نیارم کرد تا باشم به شکر آن قیام
43. ۴۳از فلک با این همه گرد در همایون خدمتتمدتی باشم طبیعی چون دگر یاران به کام
44. ۴۴گرنه از آب سخن پیدا کنم سحر حلالدر مدیحت بر تنم باد جهان بادا حرام
45. ۴۵ای حروف آفرینش را کمال تو الفوانگهش از لاجورد سرمدی بر چهره لام
46. ۴۶ای از آن برتر که در طی زبان آید ثناتهرچه مدحست اندرین مصراع گفتم والسلام
47. ۴۷تا نباشد چاره هرگز بعد را از اتصالتا نباشد چاره هرگز جسم را از انقسام
48. ۴۸منقسم خاطر مبادی هرگز از گردون دونمتصل اقبال بادی دایم از اجرام رام
49. ۴۹از بهشتت باد ساقی وز رحیقت باد میاز سپهرت باد مجلس وز هلالت باد جام
50. ۵۰از اقالیم نفاذ تو توقف را خروجدر گلستان بقای تو تباهی را ز کام
51. ۵۱از وجودت جاودان سعد علو پاینده ذاتیعنی از هستیت مسعود و علی پاینده نام