1. ۱مملکت را به کلک داد نظامثانی اثنین صدر آل نظام
2. ۲همچنین جاودان ز کلکش بادملک گیتی به رونق و به نظام
3. ۳صدر دنیی ضیاء دین خدایسد دولت مؤید الاسلام
4. ۴میر مودود احمد عصمیآن بر از جنبش و مه از آرام
5. ۵آنکه در تحت همتش افلاکوانکه در حبس طاعتش اجرام
6. ۶شرفش همچو طبع گردون خاصکرمش همچو جور گیتی عام
7. ۷سخنش را مزاج سحر حلالدرگهش را خواص بیت حرام
8. ۸مطرب بزمگاه او ناهیدحاجب بارگاه او بهرام
9. ۹روضهٔ خلد مجلسش ز خواصموقف حشر درگهش ز عوام
10. ۱۰دست حکمش گشاده بر شب و روزداغ طوعش نهاده بر دد ودام
11. ۱۱با کفش ابر می‌ندارد پایبا دلش بحر می‌نیارد نام
12. ۱۲تشنگان امید لطفش رایاس تلخی نیارد اندر کام
13. ۱۳کشتگان را ز گرگ بستانددیت اندر حمایتش اغنام
14. ۱۴ای ترا گردش زمانه مطیعوی ترا خواجهٔ سپهر غلام
15. ۱۵مشکل چرخ پیش کلک تو حلتوسن دره زیر ران تو رام
16. ۱۶عالمی دیگری تو در عالمهفت اقلیمت و ز هفت اندام
17. ۱۷گر ز جود و سخات دام نهندنسر طایر درآید اندر دام
18. ۱۸ور به یادت ذکات می‌نوشندجام گیتی نمای گردد جام
19. ۱۹رود از سهم در مظالم توراز خصم تو با عرق ز مسام
20. ۲۰عالم و عادلی بلی چه عجبعدل بی‌علم برندارد گام
21. ۲۱بر دوام تو عدل تست دلیلعدل باشد بلی دلیل دوام
22. ۲۲چکد از شرم با انامل توعرق خجلت از مسام غمام
23. ۲۳ای تمامی که بعد ذات خدایهیچ موجود نیست چون تو تمام
24. ۲۴گر ز گیتیت برگزیدستندپادشاه جهان و صدر انام
25. ۲۵چون تو کس نیست اهل این تخصیصجز تو کس نیست اهل این انعام
26. ۲۶رای اعلای آن و عالی اینکه ادب نیست باز گفتن نام
27. ۲۷نیک دانند نیک را از بدسره دانند پخته را از خام
28. ۲۸به تو باشد قوام این منصبکه عرض را به جوهرست قوام
29. ۲۹اینکه امروز دیده‌ای چندستباش باقی بسیست بر ایام
30. ۳۰باش تا صبح دولتت پس از اینتیغ خورشید برکشد ز نیام
31. ۳۱تا کنی از طناب صبح طنابتا کنی از خیام چرخ خیام
32. ۳۲ای برآورده پای از آن خطهکه به اوصاف آن رسد اوهام
33. ۳۳بنده شد مدتی که در خدمتگه به هنگام و گه به ناهنگام
34. ۳۴دهد از جنس دیگرت زحمتآرد از نوع دیگرت ابرام
35. ۳۵آن نمی‌بیند از مکارم توکه به شرحش توان نمود قیام
36. ۳۶وان نمی‌بیند از تهاون خویشکه بدان نیست مستحق ملام
37. ۳۷بکرم عذر عفو می‌فرمایکه بزرگان چنین کنند و کرام
38. ۳۸تا که فرجام صبح شام بودباد صبح مخالف تو چو شام
39. ۳۹محنت دشمن تو بی‌پایانمدت دولت تو بی‌فرجام
40. ۴۰بر سرت سایهٔ ملوک مقیمبر کفت ساعر مدام مدام
41. ۴۱دوستت دوستکام باد و مبادهیچ دشمنت جز که دشمن کام