1. ۱جرم خورشید دوش چون گه شامسر به مغرب فرو کشید تمام
2. ۲از بر خیمهٔ سپهر بتافتماه رزین او چو ماه خیام
3. ۳چون طناب شفق ز هم بگسستشب فرو هشت پرده‌های ظلام
4. ۴گفتیی چرخ پردهٔ کحلیستاز پسش لعبتان سیم‌اندام
5. ۵به تعجب همی نظر کردیممن و معشوق من ز گوشهٔ بام
6. ۶گاه در دور و جنبش افلاکگاه در سیر و تابش اجرام
7. ۷گفتیی مهرهای سیمابیستبر سر حقه‌های مینافام
8. ۸این ز تاثیر آن نموده اثروان به تدبیر این سپرده زمام
9. ۹محدث صد هزار آرامشلیکن اندر نهاده بی‌آرام
10. ۱۰نه یکی را بدایت و آغازنه یکی را نهایت و انجام
11. ۱۱تیر در پیش چهرهٔ زهرهاز خجالت همی شکست اقلام
12. ۱۲زهره در بزم خسرو از پی لهوبه کفی بربط و به دیگر جام
13. ۱۳تیغ مریخ در دم عقربتخت خورشید بر سر ضرغام
14. ۱۴دلو کیوان در اوفتاده به چاهماهی مشتری رمیده ز دام
15. ۱۵توامان گشته در برابر قوسسپر یکدگر به دفع خصام
16. ۱۶جدی مفتون خوشهٔ گندمبره مذبوح خنجر بهرام
17. ۱۷اسد اندر تحیر از پی ثورکام بگشاده تا بیابد کام
18. ۱۸مایل یکدگر ز نیک و ز بدکفه‌های ترازوی اقسام
19. ۱۹گه به جوی مجره در سرطانخارج از استوا همی زد گام
20. ۲۰گه به کلک شهاب دست اثیربه فلک بر همی کشید ارقام
21. ۲۱گفتیی کلک خواجه در دیوانملک را می‌دهد قرار و نظام
22. ۲۲خواجهٔ خواجگان هفت اقلیمناصر دین حق رضی انام
23. ۲۳بوالمظفر که رایت ظفرشآیتی شد به نصرت اسلام
24. ۲۴آنکه با حکم او قضا و قدرخط باطل کشیده بر احکام
25. ۲۵وانکه از بهر او شهور و سنینداغ طاعت نهند بر ایام
26. ۲۶خواهد از رای روشنش هر روزجرم خورشید روشنایی وام
27. ۲۷گیرد از کلک و دفترش هردمقلم و دفتر عطارد نام
28. ۲۸زیبدش مهر چرخ مهر نگینشایدش طرف چرخ طرف‌ستام
29. ۲۹صلح کرد از توسط عدلشباز با کبک و گرگ با اغنام
30. ۳۰بخل را مائدهٔ سخاوت اومعدهٔ آز پر کند ز طعام
31. ۳۱زهره در سایهٔ عنایت اوتیغ مریخ برکشد ز نیام
32. ۳۲ای به وقت کفایت و دانشپختهٔ چرخ پیش علم تو خام
33. ۳۳وی به گاه صلابت و کوششتوسن دهر زیر ران تو رام
34. ۳۴شاکر نعمتت وضیع و شریفزایر درگهت خواص و عوام
35. ۳۵عدل تو آیتی است از رحمتجود تو عالمست از انعام
36. ۳۶پیش دستت به جای قطر مطراز خجالت عرق چکد ز غمام
37. ۳۷به شرف برگذشتی از افلاکبه هنر درگذشتی از افهام
38. ۳۸گر بگویی کفایت تو کشدبر سر توسن زمانه لگام
39. ۳۹ور بخواهی سیاست تو کنددیدهٔ باشه آشیان حمام
40. ۴۰در حساب تو مضمرست اجلگوییا هست او چو جرم حسام
41. ۴۱در رضای تو لازمست صوابگوییا هست حرف و صوت کلام
42. ۴۲رود از سهم در مظالم توراز خصم تو با عرق ز مسام
43. ۴۳گیرد از امن در حوالی تومرغ و ماهی چو در حرم احرام
44. ۴۴نکند با عمارت عدلتآن خرابی که پیش کرد مدام
45. ۴۵بر دوام تو عدل تست دلیلعدل باشد بلی دلیل دوام
46. ۴۶نور رایت نجوم گردون رااز حوادث همی دهد اعلام
47. ۴۷فیض عقلت نفوس انجم رابر سعادت همی کند الهام
48. ۴۸از پی خدمت تو بندد طبعنقش تصویر نطفه در ارحام
49. ۴۹وز پی مدحت تو زاید عقلگوهر نظم و نثر در اوهام
50. ۵۰نیست ممکن ورای همت توکه کند هیچ آفریده مقام
51. ۵۱خود برازوی وجود ممکن نیستبس مقامی نه در وجود کدام
52. ۵۲تشنگان شراب لطفت رایاس تلخی نیارد اندر کام
53. ۵۳کشتگان سنان قهر تراحشر ناممکن است روز قیام
54. ۵۴ای ز طبع تو طبعها خرموی ز عیش تو عیشها پدرام
55. ۵۵بنده سالیست تا درین خدمتگه به هنگام و گاه بی‌هنگام
56. ۵۶دهد از جنس دیگرت زحمتآرد از نوع دیگرت ابرام
57. ۵۷آن همی بیند از تهاون خویشکه بدان هست مستحق ملام
58. ۵۸وان نمی‌بیند از مکارم توکه به شرحش توان نمود قیام
59. ۵۹شد مکرم ز غایت کرمتکرم الحق چنین کنند کرام
60. ۶۰تا به اجسام قایمند اعراضتا به اعراض باقیند اجسام
61. ۶۱بی‌تو اجسام را مباد بقابی‌تو اعراض را مباد قوام
62. ۶۲ساحت آسمانت باد زمینخواجهٔ اخترانت باد غلام
63. ۶۳چرخ بر درگه تو از اوباشبخت در حضرت تو از خدام
64. ۶۴بر سرت سایهٔ ملوک و ملکبر کفت ساغر مدام مدام
65. ۶۵ماه عیدت به فرخی شده نووز تو خشنود رفته ماه صیام