1. ۱ای به نسبت با تو هرچه اندر ضمیر آمد حقیرپایهٔ تست آنکه ناید از بلندی در ضمیر
2. ۲از وزارت را جلال و آفرینش را کمالای جهان را صدر و دین را مجد و دنیا را مجیر
3. ۳صاحب صاحب نشانی خواجهٔ سلطان نشانراستی به می‌ندانم پادشاهی یا وزیر
4. ۴حضرتت قصریست او را کمترین سقفی سپهرمسندت اصلی است او را کمترین فرعی مدیر
5. ۵رفق امید افکنت خواهندگان را پایمردجود عاجز پرورت افتادگان را دستگیر
6. ۶کهربا رنگ آمد اندر بیشهٔ قهرت بقمارغوان رنگ آمد اندر باغ انصافت زریر
7. ۷در زمین دولتت چون طول و عرض آسماندور آسانی طویل و عمر دشواری قصیر
8. ۸داده سرهنگان درگاهت دو پیکر را کمرکرده شاگردان دیوانت عطارد را دبیر
9. ۹طوف حاجت را به از کوی تو کو رکن مقامکشت روزی را به از دست تو کو ابر مطیر
10. ۱۰با دل و دست تو هم در عرض اول گشته‌اندآب از فوج سراب و بحر از خیل غدیر
11. ۱۱آستان دیگری کی قبلهٔ عالم شوددر جهان تا مرحبا گویان در تست از صریر
12. ۱۲بس بود در معرض آرام و آشوب جهانکارداران نفاذت هم بشیر و هم نذیر
13. ۱۳گرچه قومی در نظام کارها صورت کنندکاسمان فرمان‌گذارست و زمین فرمان‌پذیر
14. ۱۴عاقلان دانند کاندر حل و عقد روزگارکار کن بخت جوان تست نه گردون پیر
15. ۱۵زیر قهر منهیان حزم تو امروز هستهرچه در فردا نهانست از قلیل و از کثیر
16. ۱۶نام امکان از چه معنی در جهان واقع شودکان نیابی گر بخواهی جز یکی یعنی نظیر
17. ۱۷خصم اگر گوید که من همچون توام گو آب رابس که بندد چون هوا جنبان شود نقش حریر
18. ۱۸لیک از ناهید گردون پرس تا بر شاهرودهیچ تار عنکبوت انرد طنین آمد چو زیر
19. ۱۹کی بود ماه مقنع همچو ماه آسمانگرچه کوته دیدگان را در خیال افتد منیر
20. ۲۰مشرق صبح حسود تو ز شام آبستن استزانکه هرگز برنیاید هیچ صبحش جز که قیر
21. ۲۱بختی بخت تو نامد زیر ران کبریاگو جرس چندان که خواهی می‌کن از جنبش نفیر
22. ۲۲آفتاب آسمان درع و مه کوکب حشماز سپاه دی کی اندیشند تیز و زمهریر
23. ۲۳صاحبا صدرا خداوندا کریما بنده راتا که باشد هست از این خدمت چو از جان ناگزیر
24. ۲۴احتیاج او که هرگز جز به درگاهت مباددر اضافت هست با انعام تو چون طفل و شیر
25. ۲۵گر کمان التفات از ره فرو گردی رواستدر هوای تو بحمدالله دلی دارم چو تیر
26. ۲۶صدق او نقدیست اندر خدمتت نیکو عیارچند بر سنگش زنی خود ناقدی داری بصیر
27. ۲۷عرضه کن بر رای خود گر هیچ غش یابی دروبعد از آن گر کیمیا داری بخیلی برمگیر
28. ۲۸ده زبان چون سوسن و ده‌دل چو سیرم کس ندیدآخرم تا کی دهی بی‌جرم در لوزینه سیر
29. ۲۹گر فطیری در تنوری بستم آن دوران گذشتچرخ از آن سهوم برون آورد چون موی از خمیر
30. ۳۰تا که باشد آسمانی را که خاک صدر تستشکل ذاتی احسن‌الاشکال و هوالمستدیر
31. ۳۱تا که باشد آفتابی را که عکس رای تستلون ذاتی احسن‌الالوان و هوالمستنیر
32. ۳۲تابع رای تو بادا آسمان اندر مدارمسرع حکم تو بادا آفتاب اندر مسیر
33. ۳۳طاعتت را سخت پیمان هم وضیع و هم شریفخدمتت را نرم گردون هم صغیر و کم کبیر
34. ۳۴پاسبان و پرده‌دار حضرتت کیوان و ماهمطرب و مدحت سرای مجلست ناهید و تیر