河南民爲河南尹某公歌（題從《古謠諺》卷八一擬） — سرودِ مردمِ هه‌نان برای والیِ هه‌نان (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بلای آسمانی روان است و هر عصری را از آن بهره‌ای است؛ مردمِ فرودست بارها در گل و سیل فرو می‌روند.•天災流行兮代有，下民昏墊兮時數。
2. 2سرنوشت را چاره‌ای نیست، تنها بر خود افسوس می‌خوریم؛ کی خشمِ آسمان را تاب توانیم آورد؟ اما دلجویی و غم‌خواریِ والیِ ما به‌راستی اندوهمان را گشود.•命無以遠兮諒自嗟，豈將天怒，我尹之慰恤兮，實解予之愁苦。
3. 3مرد زمین را شخم می‌زند و زن می‌بافد؛ با برآمدنِ آفتاب کار می‌کنیم و با فرونشستنش می‌آساییم.•夫得耕兮婦織，日出得作兮日入得息。
4. 4این همه از آن است که فرمانروای ما غمِ مردم دارد و والیِ ما را به سویمان فرستاد.•此固我君之憂民兮，俾我尹之來即。