1. ۱ای سروری‌ که قول تو چون وحی منزل استکارت چون معجزات رسولان مُرسَل است
2. ۲عالی دو آیت است علا و بها بهمدر شان دین و دولت تو هر دو منزل است
3. ۳هر روز بر دوام دهد آفتاب نوربر آفتاب جود تو گویی موکل است
4. ۴تا از نسیم خلق تو گیتی معطر استبازار و کار عطر فروشان معطل است
5. ۵گر واجب است درخور تفصیل مُجمَلیتفصیل جود را کف راد تو مُجمَل است
6. ۶باطل کند حُسام تو چون معجز کلیمچندانکه حاسدان تو را سِحر مُبطَل است
7. ۷هنگام مدح مَخلَص اشعار شاعرانبی‌نام و بی‌خطاب تو موقوف و مُهمَل است
8. ۸چون دایره است شعرم و مدح تو مرکز استچون آینه است طبعم و جود تو صیقل است
9. ۹آن خوبترکه پیش تو آرم عروس مدحکز جود تو قبالهٔ کابین مُسَجَّل است
10. ۱۰آن خلعت شریف که فرموده ای مراهمتای جامه‌های نسیج و مُثَقّل است
11. ۱۱اسبی‌ که داده‌اند نه از خاص تو مراپیرست و بد رواست‌ کهن لنگ و کاهل است
12. ۱۲گر با فسار و توبره جلدست در علفبا زین و با لگام به رفتار تُنبَل است
13. ۱۳بالای او به قصر ‌مَشیدَست نردبانحلقوم او به بِئر مُعَطّل مُرَمَّل است
14. ۱۴مالد به قصر و بر در و دیوار خویشتنگویی ز فرق تا قد‌مش‌ گرّ و دُمَّل است
15. ۱۵ترکیب او زگونهٔ سرخ و مزاج سردهمرنگ آب صندل و هم‌طبع صندل است
16. ۱۶بالا گهی نبیند گویی که اَعوَرستگاهی یکی دو بیند گویی‌ که ا‌َحوَلَ است
17. ۱۷اسبی قوی است از در گردون کشیدن استنه از در نشست حکیمان افضل است
18. ۱۸در شهر وراه در همه جایی مرا برونه جای اعتماد و نه جای مُعَوَّل است
19. ۱۹از عین دولت است شکایت درین عطاکوته‌ کنم حدیث اگر چه مفصل است
20. ۲۰زان سان ‌که هست باز فرستادمش به‌ توآن را بَدَل فرست‌ که تشریف اوَّل است
21. ۲۱تا در زمانه چون مه کانون کشد سپاهدر تابه خانه موسم کانون و منقل است
22. ۲۲تاج سر قبیله و آل پدر تو باشکز تو سرش به تاج بزرگی مُکَلَّل است
23. ۲۳می‌ خواه از آن صنم که بناگوش و زلف اوکافور مشک پرور و مشک مسلسل است