1. ۱بتان چین و ختن سروران درگاهندسزای تاج و سریرند و درخور گاهند
2. ۲مبارزان مصاف و یلان رزم‌ْ گهنددلاوران سپاه و سران درگاهند
3. ۳همه به خیل ختن بر ز دلبری میرندهمه به لشکر چین بر ز نیکوی شاهند
4. ۴اگر ز قامت ایشان خبر دهم‌ْ سروندوگر ز طلعت ایشان نشان دهم‌ ماهند
5. ۵چو سرو در چمن اندر میان میدانندجو ماه بر فلک اندر میان خرگاهند
6. ۶به روز جنگ بداندیش را بدْ اندیشندبه روز صلح نکوخواه را نکوْ خواهند
7. ۷چو روی حاسد خسرو به جعد پر شِکنندچو عمر دشمن دولت به زلف کوتاهند
8. ۸به وقت ناز و لَطَف خوش لبند و خوش سخنندبه ‌گاه عهد و وفا یکدلند و یکراهند
9. ۹به موکب اندر کشورستان و داد دهندبه مجلس اندر شادی فزا و غم‌ کاهند
10. ۱۰همه نتیجهٔ تأ‌یید و نصرت و ظفرندهمه نشانهٔ اقبال و حشمت و جاهند
11. ۱۱به جاه و حشمت ایشان ملوک را شرف استکه بندگان مَلِک بوعلی شرفشاهند
12. ۱۲ستوده فخر معالی امیر عالی راشهی ‌که از سپهش پنج تن چو پنجاهند
13. ۱۳از آنکه جامهٔ شیرانش موی روباه استبه پیش او همه شیران زبون چو روباهند
14. ۱۴همی چو کوه نماید سمند باد تکشز باد کوه نمایش مخالفان کاهند
15. ۱۵کند به‌آهن شمشیر جان از ایشان فردز هول آهن او جفت ناله و آهند
16. ۱۶مباد کس که به‌ راه خلاف او گذردکه مرگ و محنت و اِدْبار هر سه در راهند
17. ۱۷ز بیم آتش تیغش ‌که بر شود به فلکستارگان همه در برج خویش‌ گمراهند
18. ۱۸ایا شهی‌که زاقبال تو به خلد برینرسول و حیدر و طیار و جعفر آگاهند
19. ۱۹تویی‌ که یوسف مصری به ملک عز امروزمخالفان تو محبوس در بُن چاهند
20. ۲۰هر آن گروه که بودند همچو زرٌ طَلیبه درگه تو چو سیم نَبهْره درگاهند
21. ۲۱کرام پیش تو هستند بنده‌وار مطیعنه زیر جبر و تعدی و بند واکراهند
22. ۲۲ز شبه عَبهر چشمت خرد کند شبهیاگر ملوک زمانه تو را ز اشباهند
23. ۲۳دیار توست چو افواه و شیعت و خَدَمتهمه چو نطق پسندیده اندر افواهند
24. ۲۴به آخر آمد شاها توقف حکماهمه به فر تو چون مه به نیمهٔ ماهند
25. ۲۵همیشه تا بود اِنباه عاقلان ز خردهمه به قوت عقلی قرین انباهند
26. ۲۶بقات باد و ز توکردگار راضی بادکه خسروان به کمال از رضای اللهند