1. ۱ماه من جَزع مرا بر زر عقیق افشان‌کندچون به‌ زیر لعل مروارید را پنهان کند
2. ۲سازد از زلف و زَنَخ هر ساعتی چوگان و گویتا دل و پشت مرا چون‌ گوی و چون چوگان کند
3. ۳چون بتابد زلف او بر عارضش‌گویی همیبر مه روشن شب تاریک مشک افشان کند
4. ۴گر نیارد کرد جولان بر مه تابنده شبپس چرا زلفش همی بر عارضش جولان‌ کند
5. ۵گرچه از هجران او دشوارگردد کار منوصل او بر من همه دشوارها آسان‌ کند
6. ۶ور مرا دردی دهد زنجیر عنبر بار اولعل‌ شکََّر بار او آن درد را درمان‌ کند
7. ۷عشق او قصد دلم کرد و نگشتم زو جداهم نگردم زو جدا گر نیز قصد جان‌ کند
8. ۸حاش‌لله عشق را بر جان نباشد هیچ دستخاصه بر جان‌ کسی کاو خدمت سلطان کند
9. ۹سید شاهان ملکشاه آن جهانداری که چرخنام او برنامهٔ دولت همی عنوان کند
10. ۱۰راست گر گویی قیاس مه کند بر آفتابهرکه با عدلش قیاس عدلِ نوشِروان کند
11. ۱۱خندهٔ تیغش سبب شد گریهٔ بدخواه راچون بخندد تیغ او بدخواه راگریان کند
12. ۱۲خدمتش چون طاعت یزدان به ما بَر واجب استهرکه این خدمت کند هم طاعت یزدان کند
13. ۱۳جان و دل بی‌شکر و مدح او مدار از بهر آنکشکر و مدحش جان و دل پرعقل و پر ایمان‌ کند
14. ۱۴هر که او مومن بود مدحش شفای دل کندهرکه او عاقل بود شُکرش غذای جان‌ کند
15. ۱۵بندگان در خدمت او چون خداوندان شونداز بس اِکرام و خداوندی که با ایشان کند
16. ۱۶خدمت او از میان جان‌ کند هر بنده‌ایوان که باشد دشمنش هم از بُن دندان کند
17. ۱۷خسروا هر کس که نصرت جوید از پیکار توزخم پیکار تو نصرت را بر او خِذلان‌ کند
18. ۱۸وان‌که از بهر زیادت بر تو پیمان بشکندعکس تیغ تو زیادت را برو نقصان‌کند
19. ۱۹هرچه آبادست بر روی زمین از عدل توستوانچه ویران است هم عدل تو آبادان کند
20. ۲۰وان کجا دشمن‌کند آباد و بنشیند درویا بسوزد آتش خشم تو یا ویران‌ کند
21. ۲۱چنبر گر‌ون به فرمان تو باد از بهر آنکتا بگردد چنبر او هر چه خواهی آن کند