1. ۱نمی‌دانی چه شبهایی سحر کردم
2. ۲بی‌آنکه یکدم مهربان باشند با هم پلکهای من
3. ۳در خلوت خواب گوارایی
4. ۴و آن گاهگه شبها که خوابم برد
5. ۵هرگز نشد کاید بسویم هاله ای یا نیمتاجی گل
6. ۶از روشنا گلگشت رؤیایی
7. ۷در خوابهای من
8. ۸این آبهای اهلی وحشت
9. ۹تا چشم بیند کاروان هول و هذیان ست
10. ۱۰این کیست ؟ گرگی محتضر ، زخمیش بر گردن
11. ۱۱با زخمه‌های دم به دم کاه نفسهایش
12. ۱۲افسانه‌های نوبت خود را
13. ۱۳در ساز این
14. ۱۴میرنده تن غمناک می‌نالد
15. ۱۵وین کیست ؟ گفتاری ز گودال آمده بیرون
16. ۱۶سرشار و سیر از لاشه ی مدفون
17. ۱۷بی‌اعتنا با من نگاهش
18. ۱۸پوز خود بر خاک می‌مالد
19. ۱۹آنگه دو دست مرده ی پی کرده از آرنج
20. ۲۰از روبرو می‌آید و رگباری از سیلی
21. ۲۱من می‌گریزم سوی درهایی که می‌بینم
22. ۲۲بازست ، اما پنجه ای
23. ۲۳خونین که پیدا نیست
24. ۲۴از کیست
25. ۲۵تا می‌رسم در را برویم کیپ می‌بندد
26. ۲۶آنگاه زالی جغد و جادو می‌رسد از راه
27. ۲۷قهقاه می‌خندد
28. ۲۸وان بسته درها را نشانم می‌دهد با مهر و موم پنجه ی خونین
29. ۲۹سبابه اش جنبان به ترساندن
30. ۳۰گوید
31. ۳۱بنشین
32. ۳۲شطرنج
33. ۳۳آنگاه فوجی فیل و برج و اسب
34. ۳۴می‌بینم
35. ۳۵تازان به سویم تند چون سیلاتب
36. ۳۶من به خیالم می‌پرم از خواب
37. ۳۷مسکین دلم لرزان چو برگ از باد
38. ۳۸یا آتشی پاشیده بر آن آب
39. ۳۹خاموشی مرگش پر از فریاد
40. ۴۰آنگه تسلی می‌دهم خود را که این خواب و خیالی بود
41. ۴۱اما
42. ۴۲من گر بیارامم
43. ۴۳با انتظار نوشخند صبح فردایی
44. ۴۴این
45. ۴۵کودک گریان ز هول سهمگین کابوس
46. ۴۶تسکین نمی‌یابد به هیچ آغوش و لالایی
47. ۴۷از بارها یک بار
48. ۴۸شب بود و تاریکیش
49. ۴۹یا روشنایی روز ، یا کی ؟ خوب یادم نیست
50. ۵۰اما گمانم روشنیهای فراوانی
51. ۵۱در خانه ی همسایه می‌دیدم
52. ۵۲شاید چراغان بود ، شاید روز
53. ۵۳شاید نه این بود و نه آن ، باری
54. ۵۴بر پشت بام خانه مان ، روی گلیم‌تر وتاری
55. ۵۵با پیردرختی زرد گون گیسو که بسیاری
56. ۵۶شکل و شباهت با زنم می‌برد ، غرق عرصه ی شطرنج بودم من
57. ۵۷جنگی از آن جانانه‌های گرم و جانان بود
58. ۵۸اندیشه ام هرچند
59. ۵۹بیدار بود و مرد میدان بود
60. ۶۰اما
61. ۶۱انگار بخت آورده بودم من
62. ۶۲زیرا
63. ۶۳ندین سوار پر غرور و تیز گامش را
64. ۶۴در حمله‌های گسترش پی کرده بودم من
65. ۶۵بازی به شیرینآبهایش بود
66. ۶۶با این همه از هول مجهولی
67. ۶۷دایم دلم بر خویش می‌لرزید
68. ۶۸گویی خیانت می‌کند با من یکی از چشمها یا دستهای من
69. ۶۹اما حریفم بیش می‌لرزید
70. ۷۰در لحظه‌های آخر بازی
71. ۷۱ناگه
72. ۷۲زنم ، همبازی شطرنج وحشتناک
73. ۷۳شطرنج بی‌پایان و پیروزی
74. ۷۴زد زیر قهقاهی که پشتم را بهم لرزاند
75. ۷۵گویا مراهم پاره ای خنداند
76. ۷۶دیدم که شاهی در بساطش نیست
77. ۷۷گفتی خواب می‌دیدم
78. ۷۸او گفت : این برجها را مات کن
79. ۷۹خندید
80. ۸۰یعنی چه ؟
81. ۸۱من گفتم
82. ۸۲او در جوابم خندخندان گفت
83. ۸۳ماتم نخواهی کرد ، می‌دانم
84. ۸۴پوشیده می‌خندند با هم پیر بر زینان
85. ۸۵من سیلهای اشک و خون بینم
86. ۸۶در خنده ی اینان
87. ۸۷آنگاه اشارت کرده سوی طوطی زردی
88. ۸۸کانسو ترک تکرار می‌کرد آنچه او می‌گفت
89. ۸۹با لهجه ی بیگانه و سردی
90. ۹۰ماتم نخواهی کرد ، می‌دانم
91. ۹۱زنم نالید
92. ۹۲آنگاه اسب مرده ای را
93. ۹۳از میان کشته‌ها برداشت
94. ۹۴با آن کنار آسمان ، بین جنوب و شرق
95. ۹۵پر هیب هایل لکه ابری را نشانم داد ، گفت
96. ۹۶آنجاست
97. ۹۷پرسیدم
98. ۹۸آنجا چیست ؟
99. ۹۹نالید و دستان را به هم مالید
100. ۱۰۰من باز پرسیدم
101. ۱۰۱نالان به نفرت گفت
102. ۱۰۲خواهی دید
103. ۱۰۳ناگاه دیدم
104. ۱۰۴آه گویی قصه می‌بینم
105. ۱۰۵ترکید تندر ، ترق
106. ۱۰۶بین جنوب و شرق
107. ۱۰۷زد آذرخشی برق
108. ۱۰۸اکنون دگر باران جرجر بود
109. ۱۰۹هر چیز و هر جا خیس
110. ۱۱۰هر کس گریزان سوی سقفی ، گیرم از ناکس
111. ۱۱۱یا سوی چتری گیرم از ابلیس
112. ۱۱۲من با زنم بر بام خانه ، بر گلیم تار
113. ۱۱۳در زیر آن باران غافلگیر
114. ۱۱۴ماندم
115. ۱۱۵پندارم اشکی نیز
116. ۱۱۶افشاندم
117. ۱۱۷بر نطع خون آلود این ظرنج رؤیایی
118. ۱۱۸و آن بازی جانانه و جدی
119. ۱۱۹در خوشترین اقصای ژرفایی
120. ۱۲۰وین مهره‌های شکرین ،‌ شیرین و شیرینکار
121. ۱۲۱این ابر چون آوار ؟
122. ۱۲۲آنجا اجاقی بود روشن ‌ مرد
123. ۱۲۳اینجا چراغ افسرد
124. ۱۲۴دیگر کدام از جان گذشته زیر این خونبار
125. ۱۲۵این هردم افزونبار
126. ۱۲۶شطرنج خواهد باخت
127. ۱۲۷بر بام خانه بر گلیم تار ؟
128. ۱۲۸آن گسترشها وان صف آرایی
129. ۱۲۹آن پیلها و اسبها و برج و باروها
130. ۱۳۰افسوس
131. ۱۳۱باران جرجر بود و ضجه ی ناودانها بود
132. ۱۳۲و سقف‌هایی که فرو می‌ریخت
133. ۱۳۳افسوس آن سقف بلند آرزوهای نجیب ما
134. ۱۳۴و آن باغ بیدار و برومندی که اشجارش
135. ۱۳۵در هر
136. ۱۳۶کناری ناگهان می‌شد طلیب ما
137. ۱۳۷افسوس
138. ۱۳۸انگار درمن گریه می‌کرد ابر
139. ۱۳۹من خیس و خواب آلود
140. ۱۴۰بغضم در گلو چتری که دارد می‌گشاید چنگ
141. ۱۴۱انگار بر من گریه می‌کرد ابر