1. ۱نگفتندش چو بیرون می‌کشاند از زادگاهش سر
2. ۲که آنجا آتش و دود است
3. ۳نگفتندش : زبان شعله می‌لیسد پر پاک جوانت را
4. ۴همه درهای قصر قصه‌های شاد مسدود
5. ۵است
6. ۶نگفتندش : نوازش نیست ، صحرا نیست ، دریا نیست
7. ۷همه رنج است و رنجی غربت آلود است
8. ۸پرید از جان پناهش مرغک معصوم
9. ۹درین مسموم شهر شوم
10. ۱۰پرید ، اما کجا باید فرود آید ؟
11. ۱۱نشست آنجا که برجی بود خورده بآسمان پیوند
12. ۱۲در آن مردی ، دو چشمش چون دو کاسه ی زهر
13. ۱۳به دست اندرش
14. ۱۴رودی بود ، و با رودش سرودی چند
15. ۱۵خوش آمد گفت درد آلود و با گرمی
16. ۱۶به چشمش قطره‌های اشک نیز از درد می‌گفتند
17. ۱۷ولی زود از لبش جوشید با لبخندها ، تزویر
18. ۱۸تفو بر آن لب و لبخند
19. ۱۹پرید ، اما دگر آیا کجا باید فرود آید ؟
20. ۲۰نشست آنجا که مرغی بود غمگین بر درختی لخت
21. ۲۱سری در
22. ۲۲زیر بال و جلوه ای شوریده رنگ ، اما
23. ۲۳چه داند تنگدل مرغک ؟
24. ۲۴عقابی پیر شاید بود و در خاطر خیال دیگری می‌پخت
25. ۲۵پرید آنجا ، نشست اینجا ، ولی هر جا که می‌گردد
26. ۲۶غبار و آتش و دود است
27. ۲۷نگفتندش کجا باید فرود آید
28. ۲۸همه درهای قصر قصه‌های شاد مسدود است
29. ۲۹دلش می‌ترکد از شکوای آن
30. ۳۰گوهر که دارد چون
31. ۳۱صدف با خویش
32. ۳۲دلش می‌ترکد از این تنگنای شوم پر تشویش
33. ۳۳چه گوید با که گوید ، آه
34. ۳۴کز آن پرواز بی‌حاصل درین ویرانه ی مسموم
35. ۳۵چو دوزخ شش جهت را چار عنصر آتش و آتش
36. ۳۶همه پرهای پاکش سوخت
37. ۳۷کجا باید فرود آید ، پریشان مرغک معصوم ؟