1. ۱سرور دهر بحر جود و کرممنبع لطف و گنج علم و هنر
2. ۲جز تو درد هرکیست کش همه دلبسته در بندگی چو بنده کمر
3. ۳جز ره مرحمت نمی پوییجز برحمت نمیکنی تو نظر
4. ۴هر که پیشش ز لطف تو خبرینه گریزش ز جود تو نه گذر
5. ۵دیده پیوسته بر رهت دیدهکه ز صد غصه میرهد یکسر
6. ۶قصه لطف تو چو دردل گشتدل گشودش بیمن لطف تو در
7. ۷سخنم ختم شد به تحسینتمهر کردم بمدح تو دفتر
8. ۸این رباعی از حشو قطعه مذکور مستخرج میشود و در هر مصرع«لطف» لازم است
9. ۹جود تو دهد ز رحمت و لطف خبرلطفت نکند ز رحمت وجود گذر
10. ۱۰پیوسته رهی قصه لطف تو کندکز غصه رهد بیمن لطف تو مگر
11. ۱۱این قطعه از حشو مصارع ثانی قصیده بیرون میآید و از نقطه خالیست
12. ۱۲داور کام ده مالک ملکحاکم عدل دار الاسلام
13. ۱۳کام مردم کرم او همه دمکرم او همه را کام مدام
14. ۱۴همه در کار دل اهل کرمهمه در کام دل اهل کلام
15. ۱۵کار او در همه حال آمده مهرمهر او در همه دلها مادام
16. ۱۶داد او را کرم عام و مراآمده در کرم او همه کام
17. ۱۷طمع اهل ورع کرده حلالهوس اهل هوا کرده حرام
18. ۱۸دور ملک ملک اورا همه عمرسال و ماه و مه و سال آمده رام
19. ۱۹این رباعی از حشو این قطعه مستخرج میشود و در هر مصرع آن کرمی لازم است
20. ۲۰کام دل او کار کرم در همه حالکار کرم او مدد اهل کمال
21. ۲۱او را کرم عام و طمع کار همهداده کرم او هوس اهل سیوال
22. ۲۲تمت القصیده ا لثانیه