1. ۱بر رخ کمند زلف معنبر نهاده ییاین دام فتنه چیست که دیگر نهاده یی
2. ۲لب را گزیده یی و ازین شیوه ملیحداغی غریب بر دل شکر نهاده یی
3. ۳در سنگ سیم باشد و در نافه مشک لیکتو شوخ رسم غیر، مکرر نهاده یی
4. ۴در مشک نافه از گره زلف بسته ییدر سیم سنگی از دل کافر نهاده یی
5. ۵پای تو همچو گل زده از شبنم آبلههر گه که پا ببرگ گل تر نهاده یی
6. ۶غافل مشو چو بر دل گرمم گذر کنیآهسته رو که پای بر اخگر نهاده یی
7. ۷زان خط که تیغ زد چو کبوتر دلم طپیدکز لب خطی بخون کبوتر نهاده یی
8. ۸باری مشو چو باد گریزان تو از جفابار چو کوه بر تن لاغر نهاده یی
9. ۹با من چو بر در توسگان سر نمی نهندباور کجا کنم که بمن سر نهاده یی
10. ۱۰رسم تو نیست ترک جفا گویی اینطریقاز رسم عدل خسرو کشور نهاده یی
11. ۱۱یعقوب خان که حامل عرشش ز قدر گفتای آنکه پا ز عرش فراتر نهاده یی
12. ۱۲معراج قدر خطبه ز جاه تو یافت زانکش نردبان ز پایه منبر نهاده یی
13. ۱۳پوشیده از تو چیست؟ که با صورت قضاآیینه ضمیر برابر نهاده یی
14. ۱۴ای روزگار روشنی از نور رای اوستبیهوده تهمتی به مه و خور نهاده یی
15. ۱۵ای آفتاب عهد تو آنی که روز رزمزین ظفر بپشت غضنفر نهاده یی
16. ۱۶هر سکه یی که نیست مزین بنام توداغی است آن که بر جگر زر نهاده یی
17. ۱۷در بر رخ تو دست ولایت گشاده استگر روی فتح بر در خیبر نهاده یی
18. ۱۸صد بار بیش از سر خاقان به نیزه تاجافکنده یی و بر سر قیصر نهاده یی
19. ۱۹تیغ تو شربتی است ز بهر هلاک خصمکالماس ریزه هاش ز جوهر نهاده یی
20. ۲۰بر فرق هر که تیغ زدی تا میان جانفرقی میانه همچو دو پیکر نهاده یی
21. ۲۱آن داوری، که زخم ستمدیده مرهمشاز مغز استخوان ستمگر نهاده یی
22. ۲۲زان کعبه شد درت که اساسش خلیل واربهر رواج دین پیمبر نهاده یی
23. ۲۳کی در بنای دولتت آید خلل که توبنیاد بر طریقه حیدر نهاده یی
24. ۲۴زان می زدست کس نستانی که از نخستدستی بدست ساقی کوثر نهاده یی
25. ۲۵کس چون خورد بدور تو می کز شراب لعلمهر عقیق بر لب ساغر نهاده یی
26. ۲۶ملک آن تست زانکه بهشیاری از قدحلب بر گرفته بر لب خنجر نهاده یی
27. ۲۷خورشید عالمی تو و جمشید سلطنتکایین سروری همه در خور نهاده یی
28. ۲۸یاجوج فتنه چیست که تو از اساس دهردر راه ملک سد سکندر نهاده یی
29. ۲۹دریا تهی کفیست تو از ابر جود خودچون ژاله در کفش همه گوهر نهاده یی
30. ۳۰دارد قرار کشتی عالم فراز آبتا پا درین محیط بلنگر نهاده یی
31. ۳۱در سال قحط روز و شب از قاف تا بقافخوان کرم چو رزق مقدر نهاده یی
32. ۳۲صاحب هنر قبول تو یا بد نه لاله وارهرخس که هست بر سرش افسر نهاده یی
33. ۳۳آه حسود سرد چنان کرده یی کز آنتب لرزه در نهاد سمندر نهاده یی
34. ۳۴اهلی که داغ بندگیش کرده یی زلطفاین داغ دولتش پی زیور نهاده یی
35. ۳۵بلبل شدست طبعش از آنرو که همچو گلگوش رضا بسوی سخنور نهاده یی
36. ۳۶ملک تو لایزال بود کز ثبات عهدسدی براه فتنه محشر نهاده یی