1. ۱ماه محرم است و شد دجله روان ز چشم مابهر حسین تشنه لب شاه شهید کربلا
2. ۲تشنه لبان روی بخاک و تن بخونما پی آبروی خود خاک بر آبروی ما
3. ۳با شهدای کربلا لاف وفا هر آنکه زدگرنه شهید گریه شد مدعی است بیوفا
4. ۴بسکه ز آتش جگر گریه گرم می کنممردمک دو دیده ام سوخته شد درین عزا
5. ۵از پی جیفه جهان خون حسین ریختندلعنت حق بر آن سگان سگ نکند چنین جفا
6. ۶گرچه سگ اشنا شود سگ صفت اشنا نشددوست نمی شود بکس دشمن آل مصطفا
7. ۷روی فلک سیه شود کز چه به تیرگی کشیدچشم و چراغ فاطمه نور دو چشم مرتضا
8. ۸وای بر آن دلی که او می طلبد وفا ز چرخخاک بر آن سری که او تکیه کند بدینسرا
9. ۹حلق حسین میبرد تیزی تیغ بی امانجان حسن همی گزد تلخی زهر جانگزا
10. ۱۰آنکه حسین میکشد دعوی دین چه میکندشمر لعین رو سیه شرم ندارد از خدا
11. ۱۱هست حسین تشنه لب خضر کجاست در جهانآب حیات مومنان تشنه جگر بود چرا
12. ۱۲روز عزاست ای پسر سعی صفا چه میکنیکعبه سیاه پوش شد رفت ز مروه هم صفا
13. ۱۳در غم و ماتمی چنین جامه چه مرد و زن دردزن بود آنکه در برش جامه نمیشود قبا
14. ۱۴دشمن آل مرتضی پرده خویش می دردپنجه شیر حق کجا روبه حیله گر کجا
15. ۱۵نیش زنند دشمنان تیغ برآر یا علیتا همه را فرو برد تیغ تو همچو اژدها
16. ۱۶شکر که در زمان ما کار یزید آخرستمهدی آخر الزمان تیغ کشیده در غزا
17. ۱۷بنده اهل بیت شد اهلی از آن همیشه استروی نیاز بر زمین دست امید بر دعا
18. ۱۸یارب اگر چه از گنه آینه تیره کرده امهم تو صفای سینه ده از دم شاه اولیا