1. ۱منت ایزد را که بنمود از فلک دیگر هلالدیده ما دید عین عید را بر سر هلال
2. ۲مردم چشمم ز مژگان دراز انگشت وارمینماید از نشاط اکنون بیکدیگر هلال
3. ۳تا بر آید بر فلک قندیل ماه بدر بازحلقه زرین نمود از گنبد اخضر هلال
4. ۴چون قضا می بست آیین نوعروس عیدرایار زر کرد در دستش پی زیور هلال
5. ۵از شفق خونش بر او افتاد چرخ سرنگونوز برای دفع خونش میزند نشتر هلال
6. ۶مردمان را خواست پر روید از شادی آنچونکه سیمرغ فلک بنمود از شهپر هلال
7. ۷ساغر اندر کشتی می زد فلک تا پر کندمی نماید از شفق زانروز لب ساغر هلال
8. ۸شیشه زر میکند ایینه اسکندریمی نهد از نو دگر آیین اسکندر هلال
9. ۹نو مسلمانیست پنداری مه نو کز شفقخلعت قاضی اسلامش بود در بر هلال
10. ۱۰شاه ملا آن سپهر دین که گاه لطف اواز کواکب دامن خود کرده پرگوهر هلال
11. ۱۱آن بلند اختر که بهر سیرش از روی شرفمینهد بر توسن افلاک زین زر هلال
12. ۱۲منشی گردون نشان حکم او انشا چو کردهمچو نون بنهاد بر پای نشانش سر هلال
13. ۱۳گشت شاه ملک دین و بر سرش از روی قدرتا بسازد ماه چتری میدهد چنبر هلال
14. ۱۴اب فلک قدر آفتابی زان ز لطف و قهر توگه هلال آمد مه و گاهی مه انور هلال
15. ۱۵قامتش چون خادمان خم شد بخان همتتبسکه زرین کاسه ها برهم کشد اختر هال
16. ۱۶گرچه بنمود از ضعیفی استخوان پهلویشچار پهلو میشود از نعمتت دیگر هلال
17. ۱۷از برای گردن اسبت بدفع چشم زخمناخن شیر از شفق میکرد اندرز هلال
18. ۱۸میل نخجیرت اگر باشد پی طوق شکستعقد زنجیر ثریا بسته گردد بر هلال
19. ۱۹هر شبی از مرگ بد خواهت چو طوق فاختهمی نشاند چرخ تا گردن بخاکستر هلال
20. ۲۰تا ببزمت عطر سوزند از کواکب هر شبیشد شفق از گرم مهری آتش مجمر هلال
21. ۲۱کامکارا، این غزل بشنو ز بس کز فکر اوسر بخود بردم فرو گشت این تن لاغر هلال
22. ۲۲طاق ابروی تو ایمه دیده است از گوشه ییزان همی اید ببام آسمان دیگر هلال
23. ۲۳همچو ابرویت که شد ماه ترا در خور هلالکم کشد بر برگ گل از مشک صورتگر هلال
24. ۲۴نیست بی دشنام تو ما را از آن ابرو گذربی دعایی نگذرد هرکس که بیند در هلال
25. ۲۵گر بخون افتاده بینی قامت خم گشته امدور نبود کز شفق پیدا شود در خور هلال
26. ۲۶گفت اهلی وصف ابرویت چنان کن چرخ پیرموی او از رشک این معنی است بر پیکر هلال
27. ۲۷کامکارا از تو گر دارم امیدی دور نیستزانکه میگردد مه تابان ز فیض خود هلال
28. ۲۸تا بود خورشید شمع مجلس روشندلانتا نهد زرین قدح بر طاق این منظر هلال
29. ۲۹دولت جاه تو خواهد بود روز افزون مدامکاین زمانت ماه بختست ای هنر پرور هلال