قلْ لمنْ سادَ ثمّ سادَ أبُوهُ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1به آن‌که سرور شد و سپس پدرش پیش از او سرور شد و پیش از آن نیای او•قلْ لمنْ سادَ ثمّ سادَ أبُوهُ ⁎ قَبْلَه، ثمّ قبْل ذالك جَــدّه
2. 2و پدر نیایش، تا سرورانی که نزار و معد به هم می‌رسند•وأبو جَدّهِ، فساد إلى أنْ ⁎ يتَلاقَى نِزَارُه ومَعَدّهْ
3. 3سپس پدرانش تا آغاز، از آدم، نه پدر و مادری که بتوان شمرد•ثمّ آبــاؤهُ إلى المبْـتـَـدَى من ⁎ آدم لا أبٌ وأمّ تعدّهْ
4. 4ای فرزند مرکز بطحا، ای عبیدالله، فریادرسی از فریادخواهی که دوستت دارد•يا ابْنَ بُحبوحَةِ البطاح، عُبيد ا ⁎ لله، غوْثاً من مسْتغيثٍ يَوَدّهْ
5. 5پس پند مرا غنیمت شمار و برای سخنی که نیکو و جدی می‌گویم مرا ذخیره کن•فاهتبِلْ عنديَ النصِيحةَ واذْخَرْ ⁎ ني لقـولٍ أُجـيدُهُ وأُجِــدّهْ
6. 6و مرا بر بزرگواری‌های درخشانت بیفزای، و مجدی که خیمه‌اش را بر تو زد•و اسْـتَزِدْني إلى مَكــارِمـكَ الغُـ ⁎ ـرِّ ومجْدٍ إليك خَيّمَ مجْدُهْ
7. 7عبدری که نسبت می‌دهد، بطحایی، ریشه‌دار بافتش و نفیس جوهرش•عبْدَرِيٌّ إذا انْتَمى، أبطحيٌّ ⁎ تالدٌ نَسْجُه، عتيقٌ فرِنْدُهْ