يا بْنَ الزّبير ألمْ تَسمعْ لِذا العجَبِ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای پسر زبیر، این شگفتی را نشنیده‌ای؟ از او و از دوستی‌اش به آرزویم نرسیدم•يا بْنَ الزّبير ألمْ تَسمعْ لِذا العجَبِ ⁎ لم أقضِ منْه، ولا من حُبّه أربي
2. 2همان که در دلم گمان نیک به او داشتم و او را از سرشت دروغ برتر می‌دانستم•ذاك الذي كنتُ في نفسي أظُنُّ به ⁎ خيراً، وأرفعه عن سوْرَة الكَذِبِ
3. 3چنان دوری گزید که او را نمی‌شناسم، و با دوستی من گناهی نیاندوخته که دوری را روا کند•أضْحى تجنّبَ حتى لسْتُ أعْرفه ⁎ وما اكتسَبْتُ بحبّي جُرْمَ مجْتنِبِ
4. 4بدو بگو: نیکی رفت ای آرامش من؛ فرض کن بدی کردم، پس بخشش کجاست پدرم فدایت•فقل له: ذهب الإحسانُ ياسكني ⁎ هبْني أسأتُ؛ فأين العفوُ يا بأبي؟
5. 5گمان می‌کردم در جایگاهی هستم که در جد و شوخی کوچک شمرده نمی‌شود•فقد كنتُ أحسبني أرقى بمنزلةٍ ⁎ لا يُستَهانُ بها في الجدّ واللّعِبِ
6. 6تا آنکه آمد از تو آنچه از آن می‌ترسیدم، که به سوی من برگشت و مرا هلاک کرد و عبرتم ساخت•حتى أتى منكَ ما قد كنت أحذرهُ ⁎ يردي إليَّ فأرداني، ونكَّلَ بي
7. 7تا کی هجران حسود ما را شماتت کند؟ هر روز برای ما گونه‌ای هیاهوست•حتى متى يُشمتُ الهجرانَ حاسدنا؟ ⁎ في كلِّ يومٍ لنا نوع من الصّخبِ
8. 8آیا خوی‌هایمان ما را از این پاک نمی‌دارد؟ آیا از دوری و خشم بزرگ‌تر نشده‌ایم؟•أما تنزّهنا عن ذا خلائقنا؟ ⁎ أما كبِرْنا عن الهجرانِ والغضبِ؟
9. 9به خدا اگر شرم از سرزنش‌کنندگانم نبود، تو را صاحب علم و ادب نمی‌خواندم•والله لولا الحَيا ممّن يُفنّدُني ⁎ لما نسبْتكَ ذا علمٍ وذا أدبِ