يا بِأبي ظَبْيٌ بهِ مَسْحَة ٌ

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1پدرم فدای آهویی که در او نشانی (از زیبایی) است، در بغداد بالید و جایگاه یافت•يا بِأبي ظَبْيٌ بهِ مَسْحَةٌ ⁎ قـدْ شَـبَّ في بغـدادَ مأوَاهُ
2. 2در قصر خلد در نعمت پرورده شد، مولایش او را به نعمت درود داد•رُبّي بقَصرِ الْخُلدِ في نعمةٍ ⁎ حَيّاهُ بالنّعمَةِ مَوْلاهُ
3. 3از بدبختی‌ام دربان از او غافل شد، پس خندان دو پهلو نزدم آمد•أغْفَلَهُ البوّابُ، من شِقوَتي ⁎ فجاءَني يَضحَكُ عِطفاهُ
4. 4و بی‌درنگ چاشت‌گاه از ما گذشت، و دو چشمش دلم را شکار کرد•ومَرَّ للحينِ بنا ضَـحْوَةً ⁎ فصادَ منّي القـلْبَ عينـاهُ
5. 5تنم را بیمار کرد و جانم را فرسود و دو زلفش روح را از من برکشید•أسقم جسمي، وبرَى مُهجتي ⁎ وسَلّ منّي الرّوحَ صُدْغاهُ
6. 6پس در دام او چون پرنده‌ای شدم که دو بالش بریده شده•فصرْتُ للشّقوَةِ في فَخّهِ ⁎ كَطائِرٍ قُصّ جناحاهُ