قد حُمّ منْ أنا أحْميهِ فأفقَدَه

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آن‌که را من از او پرهیز می‌دهم تب گرفت و گل گونه‌اش را از دست دادم، آب‌خور او تب است•قد حُمّ منْ أنا أحْميهِ، فأفقَدَه ⁎ وَرْداً بوَجْنَتِهِ وِرْدٌ لِحُمّاهُ
2. 2کاش تب او از آن من بود، یک روزش به اندازهٔ ماهی، و خدا او را عافیت می‌داد•يا لَيْتَ حُمّاهُ لي كانتْ مُضاعَفـةً ⁎ يوْماً بشَهرٍ، وأنّ الله عافاهُ
3. 3تا بیماری به تن من منتقل شود و خدا بهبودی او را پایانش کند•فيصبحَ السّقمُ مَنقـولاً إلى جسـدي ⁎ ويَجعَلُ الله منهُ البُرْءَ عُقباهُ
4. 4به بیماری می‌گویم: چقدر به او دل بسته‌ای؟ گفت: همان‌گونه که تو دوستش داری•أقولُ للسّقمِ: كم ذا قد لهِجتَ به ⁎ فـقـالَ لي: مثلَمـا تَـهواهُ أهـواهُ
5. 5سوگند خوردم که از او یاد نکنم؛ اما کسی که او را فراموش نمی‌کند چگونه از او یاد نکند؟•حلَفتُ للسّقمِ أنّي لستُ أذكرُه ⁎ وكيفَ يذكرُهُ مَن ليسَ ينساهُ؟