شاعر کلاسیک

ابوالحسن فراهانی

۱۰۰۱–۱۰۴۰ ق.

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان امامقلی خان در آمد و کارش بالا گرفت. ولی آخرالامر بدگویان درباره‌اش سعایت کردند و به بهانهٔ حرکتی نامناسب به فرمان امامقلی خان به قتل رسید. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

جستجو در آثار ابوالحسن فراهانی

کلمه را تایپ کنید تا غزل‌ها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.

به شعر مورد نظر بپر

شماره و قالب شعر را وارد کن — یک‌ضربی به همان صفحه می‌رویم.

آثار

غزلیات — ۱۲۱ اثر

شمارهٔ ۱

چشم ترم به آب رسانیده آب را • حاجت نشد به رفتن دریا سحاب را

شمارهٔ ۲

محنتی هر ساعت از تو پیش می آید مرا • پیش محنت های بیش از بیش می آید مرا

شمارهٔ ۳

مخواه از دوستان ای دوست عذر کم‌نگاهی را • که هم چشم تو خواهد کرد آخر عذرخواهی را

شمارهٔ ۴

از آن در سینه دارم دل که باشد درد و داغ آنجا • نه زان دارم که باشد شادمانی و فراغ آنجا

شمارهٔ ۵

ز گریه منع مکن دیده پر آب مرا • که برطرف کنی از کشتن اضطراب مرا

شمارهٔ ۶

بهر قتلم یک نفس بس نرگس جانانه را • شعله ای کافی بود بال و پر پروانه را

شمارهٔ ۷

چون گرم گریه کردم چشم گهرفشان را • انداختم به ساحل چون موج آسمان را

شمارهٔ ۸

سوختم ترسم که رویش دیده باشد بی نقاب • زآن که می بینم که تابی هست اندر آفتاب

شمارهٔ ۹

مرا کناره ی جویی و یک سبوی شراب • هزار بار زجنت به است و بوی شراب

۱۰

شمارهٔ ۱۰

عشق گل گر آشکارا کرد بلبل باک نیست • عاشقی ترسد ز رسوایی که عشقش پاک نیست

۱۱

شمارهٔ ۱۱

بی‌گل روی تو بر ما جام صهبا آتش است • در نظر آب است اما در سویدا آتش است

۱۲

شمارهٔ ۱۲

تار زلفت گر چو بخت تار با ما یار نیست • یک گره کمتر به دور افکن دلم دشوار نیست

۱۳

شمارهٔ ۱۳

منت ایزد را که سودای توام از سر نرفت • رفت جان، اما غمت از جان غم پرور نرفت

۱۴

شمارهٔ ۱۴

ز یار شکوه عاشق به کفر نزدیک است • بدی که صاحب روی نکو کند نیک است

۱۵

شمارهٔ ۱۵

گرنه دلجویی نمودی قامت دلجوی دوست • از خجالت سرفکندی پیش ماه روی دوست

۱۶

شمارهٔ ۱۶

نسبتی محراب ابرو را به هر محراب نیست • آن چه در دل و آنچه در گل جا کند یک باب نیست

۱۷

شمارهٔ ۱۷

لب ز کوثر تر نمی‌سازیم ما تا آتش است • درد ما آتش‌پرستان را مداوا آتش است

۱۸

شمارهٔ ۱۸

ز ضعف تن مژه‌ام را به هم رسیدن نیست • نبستن مژه از مرده بهر دیدن نیست

۱۹

شمارهٔ ۱۹

یار شادان رفت و با خود جان ناشادم نبرد • جان رفیقش کردم و چندانکه جان دادم نبرد

۲۰

شمارهٔ ۲۰

مطلب هرکس که بینی مالی و جاهی بود • ترک مال و مطلب دنیا مرا شاهی بود

درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان امامقلی خان در آمد و کارش بالا گرفت. ولی آخرالامر بدگویان درباره‌اش سعایت کردند و به بهانهٔ حرکتی نامناسب به فرمان امامقلی خان به قتل رسید.

آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

۳۷۷

شعر در دیوان

۱۲۱

غزلیات

۲۵

قصاید

۱۶۵

رباعیات